Obecnie powstał już rządowy projekt zmian w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. o sztandarowa część pakietu pięciu projektów reformy prawa rodzinnego, podporządkowanych – jak zapewnia ministerstwo – najlepszemu interesowi dziecka. Go głównym założeniem jest wprowadzenie ustawowej definicji pieczy współdzielonej oraz ustanowienie jej jako zasadniczego modelu sprawowania pieczy nad dzieckiem, gdy rodzice żyją osobno, a władza rodzicielska pozostaje przy obojgu z nich.
Opieka naprzemienna to sposób sprawowania opieki nad małoletnim dzieckiem po rozstaniu rodziców, który polega na tym, że dziecko przebywa okresowo u jednego z nich, a następnie u drugiego. Najczęściej stosowanym modelem jest system dwa tygodnie u matki, dwa tygodnie u ojca. Jest to system przede wszystkim zasięgnięty z krajów skandynawskich. Model ten różni się od tradycyjnego rozwiązania, w którym dziecko mieszka na stałe u jednego rodzica (najczęściej matki), a drugi ma ustalone kontakty.
Czy picza naprzemienna stanie się priorytetem i czy posiada wady czy też same zalety. Należy pamiętać o jednej podstawowej kwestii w zakresie alimentów. Alimenty nie znikają automatycznie. Jeśli dysproporcja zarobków jest duża, sąd może zasądzić alimenty od bogatszego rodzica.
Zastanówmy się zatem nad zaletami
Korzyści dla dziecka i rodziców
- Odczarowanie relacji: Dziecko widzi oboje rodziców w pełnej palecie sytuacji — przy odrabianiu lekcji, sprzątaniu czy chorobie, a nie wyłącznie podczas atrakcyjnych wyjść weekendowych.
- Ochrona przed wypaleniem: Żaden z rodziców nie niesie sam całodobowej odpowiedzialności. Przerwy w opiece dają czas na regenerację, pracę i życie osobiste, co przekłada się na większą cierpliwość podczas dni spędzanych z dzieckiem.
- Odbiegunowanie ról: Mniejsza szansa na podział na „surowego rodzica od prozy życia” i „fajnego rodzica od prezentów”. Oboje muszą stawiać granice i dbać o rutynę.
- Pełny dostęp do dwóch rodzin: Dziecko nie traci naturalnego kontaktu z dziadkami, wujostwem czy kuzynostwem z żadnej ze stron.
A teraz przedstawmy wady takiego modelu sprawowania opieki
Życie „na walizkach”: Brak jednego stałego punktu odniesienia wywołuje u dziecka poczucie tymczasowości, a stałe przemieszczanie się skutkuje zapomnianymi podręcznikami, ubraniami czy sprzętem.
Konflikt lojalności: Przy złych relacjach dorosłych dziecko ląduje w ogniu pytań, staje się pośrednikiem w przekazywaniu pretensji i czuje poczucie winy, gdy dobrze bawi się u drugiego rodzica.
Niespójne zasady: Odmienne nawyki, pory snu, diety czy podejście do elektroniki w obu domach wywołują u dziecka dezorientację i utrudniają stawianie granic.
Obciążenie finansowe: Konieczność wyposażenia dwóch w pełni funkcjonalnych pokojów oraz kupowania podwójnych zestawów ubrań, środków higienicznych czy ładowarek generuje wyższe koszty.
Blokada lokalizacyjna: Układ wymusza mieszkanie w bliskim sąsiedztwie ze względu na jedną szkołę lub przedszkole, co praktycznie uniemożliwia zmianę miasta czy dzielnicy z powodu nowej pracy lub partnera.
Opieka naprzemienna to model wychowania dziecka po rozstaniu rodziców, polegający na równorzędnym dzieleniu czasu i obowiązków opiekuńczych. Rozwiązanie to gwarantuje dziecku stały kontakt z obojgiem rodziców, jednak wymaga braku konfliktu między dorosłymi oraz bliskiego sąsiedztwa.Pomoc prawna w sprawach o opiekę naprzemienną
Ustalenie opieki naprzemiennej wymaga starannego przygotowania materiału dowodowego oraz precyzyjnego sformułowania porozumienia rodzicielskiego. Wsparcie adwokata lub radcy prawnego pozwala zabezpieczyć interesy klienta i dziecka przed sądem opiekuńczym oraz uniknąć błędów formalnych.
